Bir iki satır yazı…

-Gidiyoruuz, hadii, hazır mısınıız?..
Adam sesini çıkarmadı. Çocuklarsa rastgele sözlerle cevapladılar annelerini. Aslında hepsi biliyordu ki hiçbiri hazır değildi ve hepsinin de acele etmesi gerekiyordu. O yüzden herkes birbirine sesleniyordu… Kadın birazdan yatak odasına dalıp, heyecanlı sesiyle: “Ne yapıyorsun” dedi kocasına… Boş bulunan adam irkildi!.. Arkasını döndü. Karısının elindeki çiçekli şortunu gördü. Günlerdir onu arıyorlardı, demek ki sonunda bir yerden çıkmıştı karşısına…
-Ah canıım, korktun mu yoksa ben içeri girince, diye gülümsedi kadın. Rengin solmuş…
-Sıcak ya biraz, ondan sanırım…
-Tamam tamam. Çocuklar toparlanmak üzere, hadi sen de geç kalmadan hazırlan.

continue reading…

Bu yazı toplamda 2 kez okundu.

Pakistan’a dair bir şey demeye gerek var mı? Sular altındaki bir ülkenin çaresizliğin en beterine maruz kalmış çoluk-çocuk, yaşlı ve kadınlarını, imkânsızlıktan kıvranan babalarını görüyorsunuz.

Muhtemeldir ki o görüntüler siz sofra başındayken ekranlara geliyor.
Siz iftardasınız.
Siz sahurdasınız.
Siz davettesiniz.
Siz şölendesiniz.
Fakat bir millet boğuluyor bir millet dehşet verici tabiat şartlarıyla boğuşuyor. Onların insan olması yeter. Ancak hem insan, hem de dindaşın. Dindaşın olması yeter. Ama hem dindaşın hem kara gün dostun.

continue reading…

Bu yazı toplamda 4 kez okundu.